Kavita : नितीन पवार ; एका सत्यशोधकाची शोकांतिकाKavita : नितीन पवार ; एका सत्यशोधकाची शोकांतिका

Kavita : नितीन पवार ; एका सत्यशोधकाची शोकांतिका

Kavita : नितीन पवार : एका सत्यशोधकाची शोकांतिका

Kavita : नितीन पवार ; एका सत्यशोधकाची शोकांतिका
Kavita : नितीन पवार ; एका सत्यशोधकाची शोकांतिका
  • हो ! मीच नितीन पवार…
  • -हो, तोच—
  • -ज्याच्या हातात कधी कॅमेरा असतो,
  • -कधी शब्दांची मशाल,
  • -कधी वर्तमानपत्रासारखी धगधगती अक्षरे,
  • -आणि कधी स्वतःच्याच आयुष्याची फाटलेली पाने…
  • -मी इतरांच्या कथा लिहित राहिलो,
  • – पण माझी कथा
  • -कोणीच लिहिली नाही.
  • -मी गावाच्या रस्त्यावरची धूळ पाहिली,
  • -शेतकऱ्याच्या कपाळावरचा घाम पाहिला,
  • -अन्यायाच्या सावलीत उभा असलेला माणूस पाहिला,
  • -पोलीस ठाण्याच्या दारात
  • -न्यायाची वाट पाहणारे डोळे पाहिले,
  • -आणि मग लिहिले—
  • -“सत्य समोर आले पाहिजे!”
  • -पण एक दिवस
  • -आरशासमोर उभा राहिलो,
  • -आणि आरशानेच मला विचारले—
  • -“तुझे सत्य कोण लिहिणार?”
  • -मी हसलो…
  • -कारण पत्रकाराच्या आयुष्यात
  • -स्वतःसाठी वेळ नसतो.
  • -तो इतरांच्या दुःखाला शब्द देतो,
  • -पण स्वतःच्या दुःखाला
  • -मौनाची शिक्षा देतो.
  • -मी नाव दिले—
  • -सत्यशोधक.
  • -कारण मला वाटले,
  • -सत्य हरवलेले नसते,
  • -ते फक्त गर्दीत दबलेले असते.
  • -मी त्या गर्दीत शिरलो,
  • -धुळीने माखलो,
  • -कधी टाळ्या मिळाल्या,
  • -कधी शिव्या मिळाल्या,
  • -कधी कौतुक झाले,
  • -कधी दुर्लक्ष झाले.
  • -पण मी चालत राहिलो.
  • -कारण माझ्या हातात
  • -एक अदृश्य शपथ होती—
  • -“जे दिसते ते लिहायचे,
  • -जे लपवले जाते ते शोधायचे,
  • -आणि जे चुकीचे आहे
  • -त्याला प्रश्न विचारायचा.”
  • -मला माहीत नव्हते
  • -की प्रश्न विचारणाऱ्याच्या वाट्याला
  • -उत्तरे नेहमी येत नाहीत.
  • -कधी कधी
  • -त्याच्या वाट्याला येते
  • -एकटेपणाची रात्र.
  • -शिरूरच्या रस्त्यांवरून
  • -मी किती चेहरे पाहिले…
  • -कुणाचा मुलगा हरवला,
  • -कुणाचे घर उद्ध्वस्त झाले,
  • -कुणाची फसवणूक झाली,
  • -कुणावर अन्याय झाला,
  • -कुणाच्या डोळ्यांत स्वप्न होते,
  • -पण हातात साधन नव्हते.
  • -मी त्यांच्या कथा लिहिल्या.
  • -माझ्या शब्दांनी
  • -कदाचित एखाद्याला न्याय मिळाला असेल,
  • -कदाचित एखाद्या आईचा आवाज
  • -दूरपर्यंत पोहोचला असेल,
  • -कदाचित एखाद्या तरुणाला
  • -नवी दिशा मिळाली असेल.
  • -पण त्या सगळ्या कथांच्या मध्ये
  • -एक कथा हळूहळू हरवत होती—
  • -नितीनची कथा.
  • -लोक म्हणाले—
  • -“तुम्ही खूप लिहिता.”
  • -हो…
  • -कारण शब्द माझे घर झाले होते.
  • -मी कधी कागदावर झोपलो,
  • -कधी मोबाईलच्या पडद्यावर सकाळ केली,
  • -कधी बातमीच्या शोधात रात्र संपवली.
  • -जग झोपलेले असताना
  • -मी एखाद्या सत्याच्या मागे धावत होतो.
  • -आणि पहाट झाली की
  • -जगाने विचारले—
  • -“आज काय नवीन?”
  • -कोणी विचारले नाही—
  • -“तू कसा आहेस?”
  • -माझ्या टेबलावर
  • -अनेक नावं होती.
  • -प्रत्येक नावामागे
  • -एक कथा होती.
  • -पण माझ्या नावामागे?
  • -एक माणूस होता.
  • -रक्त-मांसाचा,
  • -स्वप्नांचा,
  • -अपेक्षांचा,
  • -अपयशांचा,
  • -आठवणींचा…
  • -एक असा माणूस
  • -जो इतरांना धीर देत राहिला,
  • -पण स्वतःच्या मनाला
  • -कधी कधी म्हणत राहिला—
  • -“थांबू नकोस…”
  • -आणि मन उत्तर देत राहिले—
  • -“पण कुठे जायचे?”
  • -मी समाजासाठी लिहिले,
  • -इतिहासासाठी लिहिले,
  • -भविष्यासाठी लिहिले.
  • -मी मुलांना स्वप्न दाखवले,
  • -तरुणांना प्रश्न विचारायला शिकवले,
  • -अंधश्रद्धेला आव्हान दिले,
  • -अन्यायावर बोट ठेवले.
  • -पण एक दिवस
  • -माझ्या स्वतःच्या आयुष्याने
  • -मला प्रश्न विचारला—
  • -“तू जगाला बदलणार होतास ना?”
  • -मी शांत झालो.
  • -कारण मला जाणवले—
  • -जग बदलण्यापूर्वी
  • -काही माणसांना
  • -फक्त एक हात हवा असतो.
  • -एक शब्द हवा असतो.
  • -एक माणूस हवा असतो
  • -जो म्हणेल—
  • -“मी आहे.”
  • -आणि अनेकदा
  • -तो एक शब्द
  • -माझ्याकडेही नव्हता.
  • -माझ्या आयुष्याच्या वहीत
  • -काही पाने कोरी आहेत.
  • -त्यावर मी
  • -कधीच काही लिहिले नाही.
  • -एक पान—
  • -ज्यावर माझ्या स्वतःच्या स्वप्नांची नोंद होती.
  • -दुसरे—
  • -ज्यावर माझ्या अपूर्ण नात्यांची.
  • -तिसरे—
  • -ज्यावर मला मिळू शकलेल्या
  • -सुखाची शक्यता होती.
  • -आणि शेवटचे पान?
  • -त्यावर फक्त एक प्रश्न—
  • -“सत्याचा शोध घेताना
  • -स्वतःला कुठे हरवलेस?”
  • -लोक मला कदाचित
  • -संपादक म्हणतील.
  • -कोणी पत्रकार म्हणेल.
  • -कोणी लेखक.
  • -कोणी विचारवंत.
  • -कोणी वेडा माणूस
  • -जो जग सुधारण्याच्या प्रयत्नात
  • -स्वतःचे आयुष्य विसरला.
  • -पण माझ्या अंतर्मनाला
  • -एकच ओळख माहीत आहे—
  • -मी एक सत्यशोधक होतो.
  • -सत्य शोधत होतो…
  • -बाहेरही,
  • -आतही.
  • -कधी समाजात,
  • -कधी इतिहासात,
  • -कधी पुस्तकांत,
  • -कधी माणसांच्या डोळ्यांत.
  • -आणि सर्वांत शेवटी
  • -स्वतःमध्ये.
  • -कदाचित माझ्या जाण्यानंतर
  • -माझ्या संगणकावर
  • -हजारो लेख सापडतील.
  • -काही बातम्या,
  • -काही कविता,
  • -काही संपादकीय,
  • -काही प्रश्न,
  • -काही स्वप्ने.
  • -कोणी म्हणेल—
  • -“याने खूप काम केले.”
  • -कोणी म्हणेल—
  • -“याची भाषा वेगळी होती.”
  • -कोणी म्हणेल—
  • -“हा हट्टी होता.”
  • -पण मला एकच इच्छा आहे—
  • -माझ्या शब्दांना
  • -फक्त वाचू नका.
  • -त्यांच्या मागचा माणूस शोधा.
  • -जर कधी
  • -शिरूरच्या एखाद्या रस्त्यावरून
  • -तुम्ही जात असाल,
  • -आणि एखाद्या जुन्या भिंतीवर
  • -“सत्य” हा शब्द दिसला,
  • -तर क्षणभर थांबा.
  • -कदाचित तिथे
  • -माझ्या पावलांची धूळ असेल.
  • -कदाचित एखाद्या जुन्या फोन मधे,
  • -फोल्डरमध्ये
  • -माझा आवाज अजून जिवंत असेल.
  • -कदाचित एखाद्या वाचकाच्या मनात
  • -माझा एखादा प्रश्न
  • -अजूनही धगधगत असेल.
  • -आणि मग स्वतःला विचारा—
  • -“ज्याने आयुष्यभर सत्य शोधले,
  • -त्याच्या स्वतःच्या आयुष्याचे सत्य
  • -आपण कधी शोधले का?”
  • -मी नितीन पवार…
  • -माझ्या हातात
  • -आजही शब्द आहेत.
  • -पण आता
  • -मी शब्दांपेक्षा मोठी गोष्ट शोधत आहे—
  • -अर्थ.
  • -कारण बातमी संपते,
  • -पुस्तक संपते,
  • -लेख संपतो,
  • -काळ बदलतो…
  • -पण माणसाच्या शोधाची
  • -कथा संपत नाही.
  • -मी जाईन.
  • -कदाचित एक दिवस
  • -माझे नावही विसरले जाईल.
  • -सत्यशोधकची पाने
  • -कदाचित धुळीने झाकली जातील.
  • -माझे फोटो
  • -जुन्या फोल्डरमध्ये बंद होतील.
  • -माझ्या आवाजाचे रेकॉर्ड
  • -कदाचित कुणी ऐकणार नाही.
  • -पण जर—
  • -एखादा तरुण
  • -अन्यायाविरुद्ध पहिला प्रश्न विचारेल,
  • -एखादी मुलगी
  • -भीती न बाळगता सत्य बोलेल,
  • -एखादा पत्रकार
  • -दबावाला न झुकता
  • -आपले शब्द जपेल,
  • -एखादा माणूस
  • -अंधश्रद्धेपेक्षा विवेक निवडेल,
  • -तर समजा—
  • -नितीन अजून जिवंत आहे.
  • -माझ्या समाधीवर
  • -फुले नकोत.
  • -माझ्या नावाने
  • -मोठमोठे भाषण नको.
  • -माझ्यासाठी
  • -शोकसभा नको.
  • -फक्त एवढे करा—
  • -जिथे खोटे दिसेल
  • -तिथे प्रश्न विचारा.
  • -जिथे अन्याय दिसेल
  • -तिथे आवाज उठा.
  • -जिथे माणूस हरवेल
  • -तिथे त्याला शोधा.
  • -आणि जेव्हा
  • -सत्य एकटे उभे असेल,
  • -तेव्हा त्याच्या बाजूला
  • -एकटे उभे राहण्याचे धैर्य ठेवा.
  • -कारण—
  • -मी आयुष्यभर
  • -सत्याचा शोध घेतला;
  • -पण माझ्या आयुष्याची
  • -सर्वात मोठी शोकांतिका हीच राहिली—
  • -सत्य मला सापडत गेले,
  • -पण स्वतःला शोधण्यासाठी
  • -माझ्याकडे वेळच उरला नाही.
  • -मी नितीन पवार…
  • -एक नाव.
  • -एक आवाज.
  • -एक प्रवास.
  • -एक अपूर्ण स्वप्न.
  • -आणि शेवटी—
  • -एका सत्यशोधकाची
  • -न संपणारी शोकांतिका.

● आणखीन कविता वाचा

नाशिकच्या बाबांची महा-लीला

बालवधू वेश्या बनल्याची कथा

ADVERTISEMENT
Advertisement
Advertisement
Advertisement
Advertisement

About The Author

You missed